|
|
|
Foto: M.Stancl, M. Jalowski, M. Altmann, Alstom, inni |
Niemcy: 260 przewoźników. A. Fularz Opisywanie świetnie działającego systemu
niepaństwowych kolei niemieckich jest niemalże niemożliwe- kolei
regionalnych jest tu niewiarygodnie dużo. Jedno jest pewne-bardziej od
polskiej udana reforma kolei federalnej DB to wynik świetnie działającej
konkurencji. Także niewiarygodna jest dla Polaka różnica miedzy
kolejami regionalnymi obu krajów. Wystarczy przejść z nadgranicznych
Słubic na dworzec w 70- tysięcznym Frankfurcie nad Odrą, by
naocznie się przekonać, iż jeżdżące co 30 minut w
kierunku Eisenhüttenstandt i w kierunku Poczdamu pociągi regionalne są
dość popularną formą transportu zintegrowaną z
tramwajami i autobusami, a rozkład jazdy zawiera prawie 100 odjazdów w różnych
kierunkach dziennie. W ramach reformy kolei niemieckich od dnia 1 stycznia 1994 przyznano prawo wszystkim licencjonowanym przedsiębiorstwom przewozowym (a działa tam obecnie 260 przewoźników) do wykorzystywania sieci kolejowej publicznych zarządów kolei (głównie kolei federalnych DB). Umożliwiło to rozwój konkurencji na szynach. Wraz z otwarciem sieci kolejowej dla wszystkich podmiotów pojawiły się liczne problemy. Pierwszy z nich dotyczy odpłatności za infrastrukturę kolejową, drugi obejmuje problematykę sprawiedliwego rozdziału tras przejazdu pomiędzy poszczególnych przewoźników. Dodatkowy problem występuje w momencie, gdy sieć kolejowa jest obsługiwana przez przedsiębiorstwo, które wobec innych oferentów jest dostawcą i jednocześnie ich konkurentem, co dotyczy DB Netz AG- niemieckiego monopolu sieci kolejowych, prawnie i organizacyjnie uzależnionego od DB AG. Urzędem nadzorującym poprawność procesu deregulacji rynku i przyznawania tras przejazdu jest niemiecki Urząd Kolei- das Eisenbahn-Bundesamt, pełniący funkcję regulatora rynku (Regulierungsbehörde). Urząd ten za pomocą wydziału dostępu do sieci (Referat Netzzugang) sprawdza cały czas poprawność walki konkurencyjnej, np. czy trasy przejazdu i warunki dostępu dla przewoźników nie dyskryminują mniejszych oferentów. Od 1994 roku przeprowadzono 150 spraw, i w trzech czwartych wina leżała po stronie kolejowego monopolu DB AG. Jednak już w roku 2003 było nieco lepiej. Zamówienia na przyznanie tras przejazdu złożyło ponad 100 niezależnych przewoźników, z czego 98 % przyjęło zaproponowane im warunki. Na kolejach niemieckich jest niedyskryminowany dostęp do infrastruktury kolejowej- odpiera zarzuty na łamach prasy1 rzecznik kolei niemieckich p. Pietschmann- bez tego nie działałoby tutaj około 250 przewoźników- mówi on na łamach 'Financial Times Deutschland’. Niemniej spory kończą się sądownie, czego przykładem może być problem z dostępem do sieci największego konkurenta DB AG, przewoźnika Connex z francuskiego koncernu Vivendi. Koleje regionalne mają zazwyczaj komunalnych lub prywatnych właścicieli, nastawione są na obsługę tzw. short lines i mają 8,7- procentowy udział w pasażerskim ruchu regionalnym, a od 1998 roku ich osiągi wzrastają rocznie o 20 %. Sukces kolei regionalnych to głównie lepsze, decentralne zarządzanie oraz większa kontrola właścicielska ze strony władz lokalnych, którym często takie przedsiębiorstwa podlegają. Także dotacje przekazywane decentralnie z poziomu krajów związkowych są lepiej rozliczane. Duże znaczenie ma tez przełamanie monopolu centralnie zarządzanej kolei państwowej i związany z tym wzrost elastyczności w zarządzaniu. W każdym bądź razie liczby pasażerów idą do góry, i to szybko. Według prac R. Buscha i Heike Hoehnscheid (por. "Wettbewerb im Eisenbahnverkehr", w: "Der Nahverkehr" 10/2000), na liniach Dürner Kreisbahn GmbH zanotowano wzrost o 222 procenty od roku 1989 do 1998 (linia Heimbach-Düren) oraz na linii Düren-Jülich wzrost o 506 procent od roku 1989 do 1998. Linia Daadetalbahn zanotowała 854-procentowy przyrost pasażerów (1994-1998), koleje Hessische Landesbahn GmbH na linii Taunusbahn zanotowały 473-procentowy przyrost pasażerów (od września 1993). Samorząd kraju związkowgo (landu) Badenii- Wirtembergii do obsługi linii regionalnych zatrudnia aż 9 przewoźników (WEG, HzL, Breisgau-S-Bahn, Ortenau-S-Bahn, Bodensee Oberschwaben Bahn,Albtal- Verkehrsgesellschaft, Mittelthurgaubahn, Suedwestdeutsche Verkehrs- AG, DB Regio). Niezwykle wysoka jakość usług, 30- % wzrost liczby pociągokilometrów do 55 mln rocznie (1999) oraz liczba nowootwartych po latach upadku linii wskazują, gdzie leży metoda. Chodzi tutaj też o znaczną innowacyjność regionalnych przedsiębiorstw kolejowych- o wiele szybciej przyjmujących innowacje technologiczne niż powolna i o wiele bardziej podlegająca politycznym wpływom kolej państwowa. To te koleje wiodą prym na rynku w innowacjach, w nowym podejściu do klienta, w obniżaniu kosztów i o nich głównie rozpisuje się fachowa prasa niemiecka. Największy niemiecki przewoźnik kolejowy, wciąż krytykowana kolej państwowa DB otrzymała tytuł „Marketingflop 2002“ przyznany przez grono 7500 ekspertów od marketingu za wypowiedzi szefa kolei DB AG Hartmuta Mehdorna, które przeczyły podstawowym prawom marketingu. Ogromną falę krytyki spowodowała zmiana systemu sprzedaży biletów w ruchu dalekobieżnym. Jak donosi niemiecki "Die Zeit" (15.05.2003), "potentat" Deutsche Bahn AG stał się, według ankiety Instytutu Badania Rynku Inra, najbardziej nielubianym przedsiębiorstwem RFN. W Niemczech ok. 10 % sieci kolejowej (nieco ponad 3000 km linii) jest we władaniu 166 innych zarządców infrastruktury (EIU) niż kolej federalna[1]. Stan rynku niemieckiego, gdzie wykonany przez panią dr Heike Höhnscheid spis nazw przewoźników i zarządców infrastruktury użytku publicznego zajmuje aż 8 stron pozycji spisanych drobnymi literami, przedstawia się następująco:
Za: Dr. H. Höhnscheid Eisenbahnen des öffentlichen Verkehrs 2003: Verzeichnis der öffentlichen Eisenbahnen 1
Günther Knieps, autor książki „Konkurencja w sieciach: Potencjały reform w sektorach kolejnictwa i lotnictwa”, krytykuje mocno niemiecką reformę kolei uchwaloną w grudniu 1993r. Pokazuje on braki w polityce regulacji ze strony ministerstwa i urzędu kolejnictwa. Wskazuje na rosnącą stertę skarg ze strony konkurencyjnych wobec DB AG kolei regionalnych oraz cudzoziemskich. Bez wnikania w szczegóły sporu monopolu kolejowego DB AG z ponad 200 innymi przewoźnikami z terytorium RFN, uwidacznia ogólne przyczyny niepowodzeń. Są to: różnicowanie cen dostępu do infrastruktury od ilości zamówionej usługi, co powoduje preferowanie dominujących uczestników rynku, ponieważ głównie spółki- córki monopolu DB AG mogą osiągnąć udziały w rynku pozwalające na uzyskanie rabatów. Podział cenowy na gatunki pociągów jest zorientowany na potrzeby status-quo monopolu DB AG i nie odpowiada innowacyjności pozostałych konkurentów. Autor odnosi wrażenie, iż ceny dostępu do sieci tworzone przez DB AG są wewnętrznymi cenami rozrachunkowymi pomiędzy spółkami-córkami i działami monopolu, natomiast obcy oferenci nie są mile widziani. Nawet jeśli kolejne etapy reform przekształcą monopol w osobne spółki akcyjne, to pozostawienie „panującego” DB AG jako holdingu spowoduje pozostawienie możliwości dyskryminacji innych jego uczestników. Dopiero po całkowitym rozwiązaniu holdingu i organizacyjnym i prawnym rozdzielaniu powiązań pomiędzy poszczególnymi częściami monopolu znikną motywy zarządcy infrastruktury do dyskryminowania i wypychania z rynku innych przewoźników. Żądanie całkowitego wydzielenia infrastruktury i dworców z monopolu DB AG i utworzenia spółki Infrastruktur- AG pojawia się coraz częściej w kontekście dyskusji na temat dyskryminowania innych przewoźników. Mimo iż część argumentów G. Kniepsa została już uwzględniona przy kolejnych reformach, a nieuczciwe stopniowanie cen wyeliminowano, to wciąż pozostają ogromne pola nieuregulowanego rynku, co widać przy np. podróży pociągiem dalekobieżnym prywatnej kolei InterConnex z Berlina do Kolonii, który czeka ponad 20 minut na lokalnym dworcu, podczas gdy pociągi DB AG suną bez zatrzymania… Na szczęście, stosowany w Niemczech model konkurencji prowadzi do coraz bardziej wyrównanego rozkładu sił rynkowych i szala przechyla się w kierunku oligopoli. Największy przewoźnik DB przewozi rocznie 1,7 miliarda pasażerów, dziennie kursują 30552 pociągi tej firmy, która ma wciąż 94 % udział w obsłudze kolejowego ruchu towarowego na terenie RFN, 93 % udział w rynku pasażerskim i aż 99,5 % w segmencie ruchu dalekobieżnego. Poza tym cała mozaika ponad dwustu przedsiębiorstw kolejowych i ogromny ruch w interesie powoduje iż koleją interesuje się co czwarty Niemiec, a czasopisma poświęcone tematyce kolejowej zajmują w salonach prasowych niewiele mniej miejsca niż te poświęcone motoryzacji. Jedno można stwierdzić z całą pewnością- to wolny rynek i innowacyjność 260 podmiotów pozwala na tak intensywny rozwój rynku kolei.
[1]
Eisenbahnen des öffentlichen
Verkehrs 2003: Verzeichnis der öffentlichen Eisenbahnen- (Dr. Höhnscheid),
Online w internecie, www.vdv.de
AKN Eisenbahn AG Długość sieci normalnotorowej tego przedsiębiorstwa
wynosi 204 kilometry, z czego własnością jest tylko 131 km torów,
reszta jest w innym posiadaniu. Obecne przedsiębiorstwo zostało
utworzone poprzez połączenie kilku linii kolejowych, których były
własnością samorządów w okolicach Hamburga. Główna
linia kolejowa z Hamburga do Eidelstedt przez Kaltenkirchen i Neumuenster dziala
jako spalinowa Szybka Kolej Miejska (s-bahn). Zamierzane są pociągi
przelotowe do dworca głównego Hamburg HBf. Linia regionalna z Norderstedt
do Ulzburg jest obsługiwana na zlecenie Verkehrsgesellschaft Norderstedt,
linia Neumünster- Heide (51 km) jest obsługiwana na zlecenie kolei DB. Kolej AKN jest także operatorem 20- kilometrowej
linii Heide- Büsum (kontrakt 3- letni) na której ruch pociągów odbywa się
co 60 minut. W spółce joint- venture z koleją Hamburger Hochbahn
kolej AKN przejęła linie Neumünster- Bad Segeberg- Bad Oldesloe. Statystyki ruchu pasażerskiego mówią o 5.96 mln
pasażerów w roku 1999 i 66.4mln pasażerokilometrów. Linie są
ponumerowane A1, A2, A3. Ruch jest niezwykle intensywny, pociągi jeżdżą
średnio co 10 , 20 lub 30 minut, natomiast linie regionalne (np. Heide- Büsum
lub fragment linii A3) co 60 minut. W ruchu towarowym kolej przewiozła 101 tysięcy
ton (1999). Kolej posiada ponad 30 autobusów szynowych, wraz z 5 nowoczesnymi
pojazdami LINT.
rozkład : http://www.akn.de/fahrplan.htm
Albtal- Verkehrsgesellschaft mbH
Pierwsza linia AVG prowadziła z Karlsruhe przez
Ettingen do Bad Herrenalb/ Ittersbach. Od roku 1996 rozszerzano znacznie pole
działania wykorzystując tramwaje dwusystemowe kursujące na
liniach kolei DB. Linie zostały przejęte (dzierżawa lub kupno).
AVG obsługuje teraz linie z Karlsruhe do Bruchsal- Menzingen/ Odenheim,
Bretten- Eppingen, Pforzheim, Baden- Baden, Wörth. Pociągi- tramwaje wjeżdżają
do centrum miasta Karlsruhe po torach tramwajowych. Pociągi AVG jeżdżą częściej
niż pociągi kolei DB, i ruch zwielokrotnił się na niektórych
liniach (wzrost o ponad 500 %). Statystyki za rok 1999 mówią o 44.3 mln
podróży rocznie, co w porównaniu z 40.7 mln rok wcześniej pokazuje
dynamikę wzrostu. Wykonano 272 mln pasażerokilometrów w 1999 roku (wszystkie
dane łącznie z przewozami 27 autobusami).
Murgtalbahn Augsburger Localbahnen Kolej obsługuje tylko ruch towarowy wokół
Augsburga oraz 27- kilometrową linię normalnotorową koło
tego miasta. Została założona przez holding komunalny miasta
Augsburga oraz klientów kolei. Przewozi
około 430 tysięcy ton rocznie. Bayerische Oberlandbahn GmbH Koleje te obsługują sieć regionalnych
normalnotorowych linii kolejowych o długości 204 km. Jest to joint-
venture dwóch przedsiębiorstw- Connexu (75 procent) i Bayerische
Zugspitzbahn (25 %). Kolej wygrała 15-letni kontrakt na obsługę
regionalnych linii kolejowych, który został im przyznany w drodze
przetargu organizowanego przez Bayerischen Eisenbahngesellschaft (BEG) (http://www.bayern-takt.de/),
dział transportowy kraju związkowego Bawarii. Kolej wygrała następujące linie :
Kolej wykorzystuje 17 lekkich 5-czlonowych spalinowych
pojazdów szynowych ID5. http://www.bayerischeoberlandbahn.de/
Bentheimer Eisenbahn AG Regionalna kolej towarowa, której zakres działania
sięga także do Coevorden w Holandii. Kolej przewozi także po całej
sieci kolei DB. Statystyki za rok 1999 podają 581 tysięcy ton
przewiezionych (31.7 mln ton). Bodensee-Oberchwaben-Bahn GmbH Kolej regionalna Kolej Jeziora Bodeńskiego i Górnej
Szwabii obsługuje 42- kilometrową linię kolei DB. Działa od
1993 i jest własnością władz miejskich i lokalnych.
Statystyki mówią o 805 tysiącach pasażerów rocznie (12.2 mln
pasażerokilometrów), choć na początku miało być ich
tylko 1070 dziennie. Kolej posiada 7autobusow szynowych. Od 1997 kolej BOB,
zwana tez Geißbockbahn kursuje także w relacji Aulendorf -Hafenbahnhof
Friedrichshafen.
Burgenlandbahn GmbH Kolej regionalna w Saksonii- Anhalt. Wspólne przedsięwzięcie kolei DB oraz kolei
Karsdorfer Eisenbahn. W ogólnoeuropejskim przetargu w roku 1996 to konsorcjum
wygrało obsługę linii regionalnych Zeitz - Weißenfels, Zeitz -
Naumburg, Naumburg - Artem, Merseburg - Schafstädt, Merseburg - Querfurt i Röblingen
- Querfurt. Kolej Burgenlandbahn otrzymała dotacje od zamawiającego,
spółki kraju związkowego Saksonii- Anhalt, Nahverkehrsservice
Sachsen-Anhalt GmbH, i z powodzeniem obsługuje tą kolej regionalną,
stosując nowoczesny tabor. Dzięki dogodnym przesiadkom na autobusy
pokazano, ze i w rzadko zasiedlonym terenie kolej regionalna jest możliwa,
ba, nawet jest lubianą formą transportu. Punkualność wynosi
98%.
http://www.privatbahn.de/deutsch/pages/personen_burgenland.html
Butzbach- Licher Eisenbahn AG Kolej posiada na własność 24-km linie, jest
spółką -córką kolei HzL. W roku 1998 przejela ruch na
liniach Friedberg- Friedrichsdorf (16km) oraz na linii Friedberg- Hungen oraz do
Nidda. Już w styczniu 2001 kolej BLE przejęła tez linię
Gelnhausen- Nidda-Hungen Giessen. http://www.hlb-online.de/ ---> BLE
CityBahn Chemnitz GmbH Kolej ta obsługuje podmiejska linię regionalną
Chemnitz- Stollberg w Górach Harcu. Wkrótce kolej zostanie przebudowana na
system tramwaju dwusystemowego typu Karlsruhe, by zwiększyć swój
udział w rynku i by zapewnić lepszą integrację z systemem
tramwajowym w Chemnitz. Od roku 1998 do 2001 operatorem ruchu pasażerskiego
na linii do Stollberg była kolej KEG. Foto : http://www.privatbahn.de/deutsch/pages/galerie/VT2-021_gross.jpg http://www.privatbahn.de/deutsch/pages/personen_citybahn.html
DEG- Verkehrs-GmbH Ta świetna kolej jest w posiadaniu koncernu Vivendi (Connex),
ponadto 40 % udziałów posiada spółka kraju związkowego Badenii-
Wirtembergii. Kolej DEG jest właścicielem bądź
operatorem następujących sieci kolei regionalnych :
DEG jest także w posiadaniu części udziałów
w regionalnych spółkach kolejowych z udziałem samorządów:
W roku 1999 DEG obsługiwała 511 km linii w
Niemczech. Obecnie jest to już grubo ponad 1000 km linii. Dortmunder Eisenbahn GmbH Kolej posiada 20 km linii normalnotorowych. DE to kolej
towarowa obsługująca zakłady Krupa i Bosch oraz port w
Dortmundzie. DE wypuszcza także pociągi towarowe na sieci kolei DB na
terenie całej RFN Statystyki za 1999 mówią o 30.3 mln ton
przewiezionych towarów. Duerner Kreisbahn GmbH Kolej DKB jest jedna z najsympatyczniejszych kolei
regionalnych w RFN. Obsługuje sieć normalnotorowych linii kolejowych o
długości 71 km, z czego ruch pasażerski odbywa się na 45 km
linii. Linie kolei DKB zostały gruntownie zmodernizowane i obecnie odbywa
się tutaj częsty ruch autobusów szynowych - nawet co 30 minut. Poza własną
linią DKB obsługuje także linię Mönchengladbach- Dalheim w
ramach podwykonawcy. Na linii Jüllich- Linnich przywrócono w 2001 ruch pasażerski.
Linia do Baal ma także być odbudowana po jej bezsensownej likwidacji w
okresie upadku kolei. W roku 1999 DKB przewiozła 11.2 mln pasażerów
(105 mln pasażerokilometrów, dane obejmują także ruch autobusowy).
Przewieziono także 104 tysiące ton ładunków. Terminal towarowy w
Düren będzie odbudowany po jego likwidacji w okresie upadku. Kolej posiada
16 lekkich wagonów motorowych Siemensa i 2 lokomotywy spalinowe. Linia kolei Dürner Kreisbahn, w skrócie DKB, leży w powiecie Düren. W przeszłości linia ta należała do kolei federalnych Die Bahn AG i była eksploatowana i zarządzana przez tą byłą kolej państwowa, raczej z miernym skutkiem. Wyniki ekonomiczne i jakość usług przewozowych ulegały stałemu pogorszeniu, w związku z czym kolej DB AG zamierzała zamknąć tę linię w r. 1993. Przypuszczalnie linia zostałaby zamknięta, gdyby nie federalna ustawa o regionalizacji kolei, na podstawie której stworzono nową lokalną firmę Dürner Kreisbahn. Powstała kolej powiatowa zawiadująca zarówno infrastrukturą jak i eksploatacją przejętej w maju 1993 r. linii kolejowej Rurtalbahn. Dzięki pomocy zainteresowanych gmin na poprawę nie trzeba było długo czekać: stworzono całkowicie nową ofertę przewozową (pociągi co 30 i 60 minut), a więc pod każdym względem atrakcyjniejszą od poprzedniej, z czterema parami pociągów dziennie. Dokonano również zasadniczych zmian taboru kolejowego, infrastruktury, przystanków, rozkładu jazdy, zwiększenia prędkości i rożnych ułatwień dla pasażerów, takie jak bardzo wygodne przesiadanie się drzwi w drzwi z pociągu do autobusu miejskiego wprost na tym samym peronie. Powodem tego może być fakt, że operator kolei DKB to firma mająca spore doświadczenie w przewozach autobusowych (a wcześniej także tramwajowych). Wykorzystano więc jakby typowe metody stosowane w komunikacji autobusowej. Kolej regionalna szybko stała się oczkiem w głowie tego przedsiębiorstwa, zaczęto wprowadzać na linie najnowocześniejsze pojazdy szynowe typu RegioSprinter z napędem spalinowym, zmodernizowano infrastrukturę celem zwiększenia prędkości jazdy, całkowicie przebudowano stacje i przystanki, tworząc punkty przesiadkowe na autobusy Oto dynamika zmian liczby pasażerów:
Kolej DKB rozwija się nadal, w 2002 r. będzie przedłużona do Linnich. Elbe-Weserr Eisenbahnen Koleje Elby i Wezery to typowa pasażerska kolej
regionalna. Obsługuje 285 km normalnotorowych linii kolejowych na północy
RFN. Kolej EVB została utworzona w roku 1981 poprzez połączenie
dwóch spółek kolejowych : Kolei Bremervöde-Osterholz
oraz Kolei Wilstedt- Zeven- Tosted, które zajmowały się tylko
ruchem towarowym. W roku 1991 przejęto od kolei federalnej DB linie
Bremerhaven- Bremervöde- Stade oraz Bremervöde-Rotenburg-Brockel oraz Hesedorf-
Hollenstedt. W roku 1993 przejęto linie Buxtehude- Harsefeld. Ruch pasażerski na tej linii to połączenia
z Bremerhaven do Buxteheude i dalej do Hamburg- Neugraben (część
trasy po torach DB Netz) gdzie następuje przesiadka na kolej podmiejską
SKM Hamburg. Statystyki dla roku 1999 mówią o 910 000
przewiezionych pasażerów (13.8 mln pasażerokilometrów), co wskazuje
na znaczny wzrost od 1997, gdy przewieziono tylko 878 tysięcy rocznie.
Erfurter Industriebahn Kolej EIB jest jedna z pierwszych, które szybko weszły
na siec kolei federalnej DB i od 1991 roku zapewniały ruch pociągów
regionalnych na zlecenie kraju związkowego Turyngii. Lekkie wagony motorowe
obsługują ruch na liniach Erfurt-Döllstadt-Leienfelde (84km) na
przemian z pociągami Ekspress Regionalny kolei federalnej DB. W maju 1999
pociągi kolei EIB obsługiwały połączenia do stacji
Kassel Wilhelmshöhe oraz w maju 2000 EIB zaczęła obsługę
linii Gotha- Bad Langensalza. Kolej EIB transportuje także towary : w roku
1997przewieziono 399 tysięcy ton (2.3 mln tonokilometrów). Rozkład z Erfurtu do Kassel : http://www.erfurter-bahn.de/Erfurt_Kassel.pdf Rozkład Eisenach- Eisfeld (takt co 60 minut):
http://www.erfurter-bahn.de/Eisenach_Eisfeld.pdf
Eurobahn Ta świetna kolej regionalna to joint- venture spółek
VIA GTI oraz Rhenus- Keolis by obsługiwać transport regionalny w RFN. Kolej posiada m. in. Freiberger
Eisenbahngesellschaft. W roku 2000 (28 maja) kolej Eurobahn przejęła
ruch pasażerski na liniach Bielefeld-Herford- Bünde- Rahden (Ravensberger
Bahn) oraz na linii Bielefeld-Lemgo, obydwie w Północnej Nadrenii –
Westfalii. Codziennie z usług tych liczących 92 km kolei
korzysta 5000 pasażerów, ruch odbywa się w cyklu 60 minutowym, obowiązują
bilety związku komunikacyjnego VerkehrsVerbund
OstWestfalenLippe , ponadto kolej wykorzystuje 7 pojazdów typu
Talent (foto : http://www.eurobahn.de/de/fahrzeuge/fahrzeuge_talent_index.htm
). Podczas zeszłego roku, kolej Eurobahn przejęła
także obsługę 15- kilometrowej linii Alzey- Kirchheimbolanden w
Hesji. Kolej ta została reaktywowana, codziennie z jej usług korzysta
400 podróżnych, pociągi jeżdżą co godzinę, 43
minuty po każdej godzinie odjeżdżają z Alzey oraz 7 minut po
każdej pełnej godzinie z Kirchheimbolanden. Zobacz : http://www.eurobahn.de/de/regionen/regionen_rhp_index.html W grudniu 2000 kolej rozpoczęła także
konkurencje z innymi przewoźnikami na linii Kolonia- Bielefeld. Rozkłady : http://www.eurobahn.de/de/fahrplan/fahrplan_owl_so-2001.pdf
Farge-Vegesacker Eisenbahn Kolej ta obsługuje ruch towarowy na 10-kilometrowej
linii normalnotorowej w okolicach Bremy. Jest własnością grupy
Connex Cargo Logistics. W roku 1997przewieziono 5 mln tonokilometrów. Frankfurt- Konigsteiner Eisenbahn AG Kolej FKE obsługuje 46 km linii normalnotorowych,
jest spółką- córką kolei HzL, które posiadają 51%
udziałów. Linia kolei FKE prowadzi z Frankfurtu Höchst do Königstein
(16 km). Od roku 1989 FKE jest operatorem kolei Taunusbahn na zlecenie związku
komunikacyjnego Hochtaunus. Od 1997 kolej FKE z sukcesem obsługuje linie
Frankfurt Höchst- Bad Soden (7 km). Obsługiwane linie :
Kolej FKE obsługuje intensywny ruch kolejowy,
statystyki za rok 1997 mówią o 5.3 milionach podróżnych (48.7 mln
pasażerokilometrów, dane wraz z komunikacja autobusowa), którzy
skorzystali z usług tego przewoźnika. Rozkład jazdy : www.nvv.de
Freiberger Eisenbahngesellschaft mbH Kolej ta obsługuje 31-kilometrową linię w Górach
Harcu (Erzgebirge) ; Freiberg – Holzhau. Kolej wygrała w 2000 roku
przetarg na obsługę aż do roku 2019, który ogłosił związek
celowy Zweckverband Verkehrsverbund Mittelsachsen (ZVMS). Założono
regionalną spółkę kolejową (lokale Bahngesellschaft) z większościowym
udziałem kolei eurobahn- związanej z grupa Rhenus Keolis. Stosuje się autobusy szynowe Adtranz (3 sztuki).
Rocznie wykonują one 280.000 pociagokilometrow i przewożą średnio
650 pasażerów dziennie. Rozkład jest cykliczny, odjazdy x.29 z Holzhau oraz
x.34 z Freibergu. http://www.eurobahn.de/de/fahrplan/fahrplan_sa_so-2002.pdf
http://www.eurobahn.de/de/regionen/regionen_msa_index.html
Harzer Schmalspurbahnen GmbH Koleje Wąskotorowe Gór Harcu obsługują
niezwykle rozległą sieć 132 km linii wąskotorowych. HSB jest
własnością władz samorządowych z regionu Gór Harcu (powiaty
(Landkreise) Wernigerode, Quedlinburg i Nordhausen, gminy na trasie kolei,
miasto Kwedlinburg (Quedlinburg), gmina Tanne oraz uzdrowisko Braunlage). Linie
kolejowe byłych przewoźników Gernrode- Harzgeroder Eisenbahn oraz
Nordhausen- Wernigeroder Eisenbahn zostały przejęte w 1993 roku, i HSB
wystartowała jako pierwsza kolej niepaństwowa w byłej DDR. HSB
obsługuje ruch na Brocken, popularny wśród turystów masyw niedostępny
komunikacją drogową. Ruch podmiejski wokół Nordhausen i Ilfeld (obsługiwany
spalinowymi wagonami motorowymi) rozwija się dość dobrze,
wprowadzono ruch cykliczny i dodano nowe przystanki. Statystyki za rok 1999
wykazują 1.1 mln podróżnych rocznie oraz 39 tysięcy ton towarów.
Kolej użytkuje m. in. 47 wagonów motorowych. Rozkłady jazdy (ruch na niektórych liniach co
60minut) : http://www.hsb-wr.de/fahrplaene/fp-homepage.htm
Hellertalbahn GmbH Od września roku 1999, kolej Doliny Heller
obsługuje kolejowy ruch regionalny na liniach Betzdorf- Neunkirchen-
Haiger- Dillenburg. Jest to spółka trzech przedsiębiorstw : HLB,
Siegener Kreisbahn oraz Westerwaldbahn. Po reformie kolei każdy odcinek linii należy do
innego kraju związkowego. Odcinek Betzdorf - Herdorf należy do kraju
Rheinland-Pfalz i za jego obsługę odpowiada
Zweckverband Schienenpersonennahverkehr Rheinland-Pfalz Nord, odcinek Neunkirchen - Niederdresselndorf należy do kraju
Nordrhein-Westfalen i za organizację
transportu publicznego na tym terenie odpowiada związek celowy Zweckverband
Westfalen Süd. W końcu linia Allendorf - Dillenburg leży w Hesji i za
nią odpowiedzialny jest związek komunikacyjny
Rhein-Main-Verkehrsverbund (RMV). Rozpisano ogólnoeuropejski przetarg na obsługę
tej linii, które wygrało konsorcjum trzech kolei. Pociągi jadaąco
60 minut, w systemie Nadrenia-Palatynat Takt (http://www.rheinland-pfalz-takt.de/
). Kolej użytkuje 3 autobusy szynowe GTW 2/6. Foto : http://www.hlb-online.de/contenido/img_files/galeriegross_HellertalBahn.jpg http://www.hellertalbahn.de/
-sympatyczne połączenie- jak reklamuje się
Kolej Doliny Heller. Hessische Landesbahn GmbH Kolej HLB została założona w 1955 roku jako
holding dla regionalnych kolei komunalnych w Hesji. Kolej HLB kontroluje ruch na
570 km linii kolejowych (2001). W chwili obecnej holding posiada w swoim
portfolio następujące
przedsiębiorstwa kolei regionalnych :
Poza tym HLB posiada udziały w spółkach :
Hellertalbahn, SüdThüringenBahn. Kontrolowane linie:
Kolej HLB obsługuje też linie kolejowe w kraju
związkowym Turyngii (Thüringen), 2.8 miliona pociągokilometrów
rocznie, razem 223 km, od roku 2001. foto pojazdów HLB : http://www.hlb-online.de/contenido/img_files/galeriegross_GTW_2-6_(BLE).jpg http://www.hlb-online.de/contenido/img_files/galeriegross_GTW_2-6_(BLE)_2.jpg http://www.hlb-online.de/contenido/img_files/galeriegross_VT-VS_2E_(FKE-TSB)_1.jpg http://www.hlb-online.de/contenido/img_files/galeriegross_GTW_2-6_(BLE)_Friedberg_Bf.jpg Hohenzollerische Landesbahn AG Jest to świetna kolej regionalna, obsługuje 286
km linii (z czego jej własnością jest 107 km). Kolej HzL jest własnością
lokalnych samorządów (kraj zw. (Land) Badenia-Wirtembergia 72 %, powiat (Landkreis)
Sigmaringen 14 %,powiat Zollernalbkreis 14 %). Kolej HzL obsługuje także pociągi pasażerskie
i towarowe na liniach kolei federalnej DB. Kolej HzL obsługuje ruch pasażerski
na liniach Hechingen-Singmaringen. Linia Singmaringen- Tuttlingen (42km) jest
obsługiwana na zlecenie kraju Badenii- Wirtembergii. Inne linie są obsługiwane
na zlecenie kolei federalnych. Statystyki mówią o 5.9 milionach
przewiezionych podróżnych w roku 1999 (112.9 mln pasażerokilometrów,
włączając w to komunikację autobusową HzL). W roku 2000 kolej HzL wygrała przetarg kraju Badenii-
Wirtembergii w celu realizacji przewozów pasażerskich w regionie
‘Czarnego Lasu’ (Schwarzwaldu). Kolej stworzy system Ringzug (planowany na
2003) w celu obsługi tego regionu, częściowo wprowadzony w
2001 roku. Już teraz zamówiono 20 najnowocześniejszych autobusów
szynowych do obsługi tego systemu. (zobacz : http://www.hzl-online.de/bilder/bahn-und-bus/RZ-Netz_einfach1105.gif
) Sieć kolejowa to 107 km linii w zarządzie HzL
oraz 337 km linii zarządzanych przez innych zarządców (andere
Infrastrukturbetreiber). Statystyki za 1999 mówią o 5,7 mln przewiezionych
osób oraz około 330.000 ton ładunków przewiezionych przez HzL. Kolej HzL zarządza także koleją Bodensee-
Oberschwaben (Kolej Jeziora Bodeńskiego i Górnej Szwabii). Schemat : http://www.hzl-online.de/bilder/fahrplaene-und-tarife/Netz_Gesamt_010606.jpg
Jeszcze jedna rzecz : Kiedyś zamówiłliśmy
z kolei HzL materiały informacyjne poprzez Internet. Niemałe było
moje zdziwienie, gdy je po ponad jednej dobie znalazłem list kolei HzL z
poranną pocztą. Tak, do Polski, tak szybko doszło. Jak widać,
kolej HzL jest ekspresowa i odpowiada na listy nieporównywalnie szybciej niż
Polskie Koleje Państwowe, które zwykły nie odpowiadać w ogóle
lub za późno.
Hörsetalbahn GmbH Kolej jest spółką -córką grupy Connex
CargoLogistics GmbH. Obsługuje 9- kilometrową linię normalnotorową
i zakłady wokół Eisenach, głownie fabrykę Opla. Karsdorfer Eisenbahn GmbH Kolej od 1995 roku prowadziła przewozy pasażerskie
na zlecenie kolei DB. W roku 1996 przejęła kontrolę nad Kolejami
Wąskotorowymi Rugii. W roku 1999 kolej KEG w joint- venture z koleją
federalną DB założyła spółkę Burgenlandbahn, by
obsługiwać regionalne linie kolejowe w rejonie Merseburga i Naumburga/
Zeitz. KEG jest także
operatorem kolei CityBahn Chemnitz (operator planowanych tramwajów
dwusystemowych w tym mieście). Ponadto KEG obsługuje 30-kilometrową
własną linię kolejową. Prowadzi ruch pociągów
towarowych po liniach DB Netz (przewozi paliwo lotnicze z Lingen do Monachium,
840km po torach DB Netz).
Kassel- Naumburger Eisenbahn GmbH Kolej wykonuje przewozy pasażerskie na
17-kilometrowej linii Wabern- Bad Wildungen w ramach kontraktu, ponadto w
dolinie Baunatal przedsiębiorstwo KVG (tramwaje miasta Kassel) wykorzystuje
zarządzany przez KNE odcinek 2.9 km linii kolejowej, na który wprowadzono
tramwaje klasyczne i który do tego
celu zelektryfikowano. RegioBahn Kassel- to kolejny pomysł kolei KNE oraz
przedsiębiorstwa tramwajowego KVG. Spółka ta przejęła linie
Kassel- Kaufungren- Hessisch Lichtenau (24km) od kolei DB, by wprowadzić
tam tramwaje dwusystemowe. To samo planowane jest na innych liniach kolei DB w
regionie. Ruch towarowy : statystyki mówią o 9.7
milionach tonokilometrów w roku 1999. Kolej KNE posiada 10 km własnych
linii normalnotorowych. http://www.hlb-online.de/ ---> KNE Mecklenburgische Bäderbahn Molli GmbH& Co KG Oj, jaka mila kolej ! Molli posiada 15-kilometrową
linię wąskotorową z Bad Doberan do Kühlungsborn, pięknego ośrodka
wypoczynkowego na wybrzeżu Bałtyku. Kolej jest oczywiście atrakcją
turystyczną oraz prowadzi planowy ruch pociągów regionalnych. Statystyki za rok 1999 mówią o 446 tysiącach
przewiezionych zadowolonych pasażerów (4.4 mln pasażerokilometrów). Nord- Ostsee Bahn GmbH Kolej Północnego Bałtyku- ta świetna kolej
regionalna obsługuje 177 kilometrów torów normalnotorowych, i jest we władaniu
grupy Connex Regiobahn GmbH. Głównym pomysłem marketingowym kolei
Nord-Ostsee-Bahn jest zastosowanie najnowocześniejszych pojazdów
regionalnych : w sumie 9 nowych LINT
41/H prod. Alstom jest użytkowanych na tej superkolei. Poza tym ruch
cykliczny co 60minut. Szefem jest Karl-Heinz Fischer. Kolej szykuje się do
przejęcia dalszych linii. Szacunki wskazują na znaczny wzrost liczby
pasażerów : 8 %; miesięcznie koleją NOB podróżuje 140
000 osób. Świetna strona internetowa : http://www.nord-ostsee-bahn.de/
NordWestBahn GmbH Kolej Polnocnozachodnia- ta świetna kolej obsługuje
310 km linii normalnotorowych. NWB jest spolka
joint- venture Connexu i przedsiębiorstwa komunalnego Stadtwerke Osnabrück
AG. W listopadzie 2000 kolej NWB przejęła od DB
Regio obsługę 310 km linii. Po przejęciu zanotowano wzrost liczby
pasażerów o 70 % w porównaniu do wcześniejszych poczynań kolei
państwowej. Kolej od 5.11.2000 obsługuje 3 linie :
Esens – Wilhelmshaven, Wilhelmshaven – Oldenburg – Osnabrück i
Osnabrück – Vechta - Bremen. Kolej będzie także obsługiwać linie
Bielefeld – Münster, Bielefeld – Altenbeken, Bielefeld –Paderborn oraz
Paderborn – Holzminden we współpracy z koleją TWE.
Użytkuje się nowoczesne autobusy szynowe. Foto : http://www.nordwestbahn.de/60.htm Schemat : http://www.nordwestbahn.de/13.htm
Neukölln- Mittenwalder Eisenbahn AG Kolej posiada 9 km linii normalnotorowych w okolicach
Berlina, obsługuje ruch
towarowy w tej aglomeracji. Statystyki mówią o 6.2 mln tonokilometrów w
roku 1999. Neusser Eisenbahn Kolej obsługuje ruch towarowy na 54 km linii. Obsługuje
57 prywatnych bocznic oraz przewozi towary po sieci kolejowej DB Netz.
Statystyki za 1999 mówią o 9.3 mln tonokilometrach. Niederrheinische Verkehrsbetriebe AG Kolej posiada 36 km własnych linii, na których
prowadzi ruch turystyczny oraz ożywiony ruch pociągów towarowych. Obsługuje
także port na Renie w Orsoy. Po sieci kolejowej DB Netz także kursują
pociągi tej firmy. Dane z roku 1999 mówią o 35 mln tonokilometrów. Nordfriesische Verkehrsbetriebe AG Kolej posiada 30 km linii normalnotorowych, łączy
sieć kolei DB w Niebüll ze stacją w Dagebüll, skąd podróżni
udają się na wyspy Föhr i Amrum. Przewiozła 733 tysiące
pasażerów w roku 1997, włączając w to komunikację
autobusową. Przewozi też przesyłki, 2 tysiące ton rocznie
oraz prowadzi pociągi towarowe do Danii. Posiada dwa autobusy szynowe. Oberrheinische Eisenbahn Gesellschaft AG OEG to linia 63-kilometrowej lekkiej kolei elektrycznej pomiędzy Mannheim i Heidelbergiem. Statystyki mówią o przew | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
